Volg mij:

Wil je online kennismaken? Klik hier

Helpende handen, vliegende schotels en wervelende winden

Een creatief proces

De tekenvellen liggen klaar, mijn pastelkrijt gereed. Ik kijk naar mijn handen en denk: ik mag hier wat mee. Ik begin omtrekken van mijn handen te maken. Een zachte energie wordt voelbaar en reist door naar mijn hart. Ik voel mijn hogere hart weer openen en ervaar rust in mijn hoofd en keel. Het gaat stromen en specifieke kleuren lichten op. Er ontstaat een mooie kleursamenstelling die ik mag gaan gebruiken. Via mijn ogen ervaar ik heling op energetisch niveau. De kleuren werken verzachtend op mijn gehele gestel.

Dan zie ik bollen. Is het de aarde? Zijn het planeten? Zijn het energiebollen? Ik weet het niet en begin met tekenen. Er ontstaan cirkels en zie opeens de menselijke cel. Ik teken een kleiner cirkeltje in de cirkels. Vervolgens komt ook het beeld van vliegende schotels voorbij. Zijn dit signalen van ons kosmisch wezens-zijn? Ik besluit het simpel te houden en in 2d te tekenen. Vliegende schotels, menselijke cellen en planeten. Het zijn verschillende boodschappen in een, maar vormen ook een geheel. Ik merk dat ik angst voel om mijn waarnemen met mijn innerlijke oog kenbaar te maken naar buiten. Ik voel een blokkade. Een innerlijke storm begint zich kenbaar te maken rond mijn maaggebied.

Zware storm

Dan zie ik wervelende winden, zowel innerlijk, als ook in onze buitenwereld. Er woedt een zware storm zowel in ons, als buiten ons.  Ik voel een pijnsteek door mijn hart gaan. Ik voel en zie zoveel, en zou het liefst alles vrijelijk naar buiten willen zenden. Ogen maken zich kenbaar. Ze zijn op mij gericht en ik voel dat ze mij de mond willen snoeren. Ik voel angst. Angst voor verstoting, angst voor afwijzing, angst voor vernietiging van mijn Ware Wezens-zijn…

Ik begin te tekenen en zet golvende lijnen op papier. Hetzelfde kleurenpalet als voorgaande gebruik ik voor het inkleuren. Hoe mooi zou het toch zijn als iedereen in zijn of haar kracht gaat staan? Daar waar iedereen eigen kwaliteiten inzet om de wereld liefdevol te kleuren; een samenspel van kwaliteiten, elk met eigen kleur. Hoe mooi zou het zijn als er onderling een harte-verbinding ontstaat? Daar waar iedereen elkaar de ruimte geeft om de mooiste versie van zichzelf te kunnen zijn. Daar waar wederzijds respect, compassie, mededogen en acceptatie is en iedereen in elkaar schoonheid ziet. Hoe mooi zal dit zijn.

In het oog van de storm

Ondertussen liggen er drie tekeningen voor mij en er ontstaat onrust. Ik pak een nieuw blad en begin te krassen. Het zijn  de ongeziene stukken in mij, als- zo het voelt- ook in het menselijke collectief. Er heerst veel onrust, disharmonie, angst, onvrede, boosheid, wrok, verdriet. De kleuren die ik gebruik worden harder, maar zijn toch ook helder. Het laat mij zien daar waar heling nodig is en helderheid verschaft dient te worden

Ik voel dat de vier tekeningen een voorbereiding zijn op iets. Ik zie een beeld met mijn innerlijke oog. Handen die dienen als veilige bedding. Zowel de aarde, als de innerlijke storm die in velen van ons woedt, worden gedragen in een liefdevolle om-handing. Ik zie een wervelstorm en hoor: in het oog van de storm.

Planeet aarde in transitie

Ik zie Planeet Aarde in transitie. Wij als mens hebben de keuze: evolueren of devolueren we mee. Kiezen we voor de schaduwschepping of gaan we mee naar een nieuwe staat van zijn, daar waar de nieuwe aarde steeds zichtbaarder zal worden. Het voelt alsof we door een geboortekanaal gedreven worden. Het nieuwe dient zich aan. Om deze volledig te kunnen omarmen, leven en zijn, wordt ons gevraagd eerlijk naar onszelf te kijken en te doorvoelen, daar waar nog pijn zit. Het vraagt veel van de mens.

Ook ik ga door diepe processen. Diepe pijnen worden voelbaar. Ik laat me er even onderuit door halen en besluit te beginnen met tekenen, beginnende met de handen en bol. Er mag een storm getekend worden in de bol. Deze staat voor hetgeen dat doorvoeld en uitgezuiverd mag worden. Ik maak gebruik van de Krystal Spiral. In het midden ontstaat er een klein oogje. Het oogje is de doorgang dat mij verbindt met de aardekern en de oorspronkelijke wereld. Ik voel een verticale uitlijning. Deze uitlijning maakt het mogelijk om horizontaal te doorvoelen. Schaduwstukken in mij die belicht mogen worden. De handen krijgen de kleur hemelsblauw. Zij staan voor de verbinding met de Godbron, dan wel in 3d uitgebeeld. De handen geven mij kracht, vertrouwen en basisveiligheid.

De transformatie- Libelle

Wervelende winden die nu staan voor energie komen in beeld met ogen langs de zijlijn. De ogen zijn geen belemmering meer voor mij. Ik ben omgeven door lichte, vloeiende energieën in zachte tinten. Zij helpen mij de innerlijke storm veilig te doorvoelen. Plots zie ik uit de wervelstorm figuurtjes komen vliegen. Het zijn lichte, vliegende wezentjes elk met hun eigen kleur: libellen, mijn favoriet. Elk kleur staand voor een doorvoelde uitgezuiverde pijn. De pijn is belicht en getransformeerd naar nieuwe kracht. Zij staan voor het overwinnen van oude pijnen, weer lichter door het leven gaand. Liefdevol, zacht en krachtig.

Ik voel me weer hoopvol en in verbinding met de GodBron. Ik sta weer in contact met mijn Ware Zelf. Liefdevol omarm ik mijn kleine, gepijnigde meisje en vertel haar: het is allemaal goed, je bent veilig. Mijn celgeheugen heeft een reset ondergaan. Er is ruimte ontstaan. Ik kan weer in vertrouwen aanwezig zijn. In verbinding en verankerd- in zowel de stof, als in mijn kosmisch wezens-zijn.

 

 

NEEM CONTACT MET MIJ OP